Over tijd

Over tijd

TIJD! Laten we echt duidelijk en nadrukkelijk naar één ding kijken. Wat je ook met betrekking tot dit ontwaken doet, het omvat altijd tijd omdat je die hebt bedacht. Waarneming is tijd – de afstand tussen gebeurtenissen.

Nu, hier is het probleem: Jezus zegt heel eenvoudig dat jij de tijd hebt bedacht, maar je doet er vreemde dingen mee.

Ik zal hier helemaal van de top mee beginnen: Als ruimte de afstand is tussen gebeurtenissen of geobserveerde gebeurtenissen binnen de nomenclatuur van de beeldvorming van de perceptuele denkgeest, moeten we textuur (dat zou een goed woord zijn) observeren in de relatie van onze ideeën, teneinde onze perceptuele associatie uit te breiden tot the congruiteit van beeld-werkelijkheid.

De leringen van een meditatieve notatie zijn erop gericht je in het NU te brengen. Is er iemand hier die niet begrijpt, wiens perceptuele denkgeest niet zal zien, dat NU de enige tijd is die er is? Dat is echt niet moeilijk om te doen. Wanneer je gedachten van je denkgeest de toekomst in projecteert, erken je nog steeds dat je hier bent en dat je nu bent. Je kunt dat bedekken met de notaties van lineaire tijd of, zoals Jezus in de Cursus zou zeggen, opeenvolgende tijd – de afstand tussen je associatieve gedachten met betrekking tot de constructie van jou, of jouw denkgeest, binnen dat raamwerk. De vraag zou nooit zijn of je dit al dan niet doet, want het bestaan is duidelijk gebaseerd op associatieve gedachte. Je projecteert vorm van jezelf, wat niet anders is dan gedachte – gedachte aan een andere tijd – een boom, een huis, een vogel, een mens, een gedachte aan een andere tijd, en dan houd je een afstand tussen je voorbije en toekomstige gedachten. Dit is wat perceptuele gedachte is. Men zal het hiermee niet echt oneens zijn.

Het onmiddellijke probleem dat zich voordoet zodra je de vorm hebt – en het lijdt geen twijfel dat de vorm hebt, en je kunt ook niet wegkomen van het hebben van de vorm – is dat je wordt geconfronteerd met het dilemma van de textuur of de kwaliteit van associatieve gedachten tussen de beeldassociatie van de bewustzijnen die zich daadwerkelijk onafhankelijk van elkaar hebben gevestigd, en hoe zij proberen de scheppende notaties van de werkelijkheid van het nu samen te brengen. Aangezien dit vanzelfsprekend perceptuele gedachte met zich meebrengt, en ik er perceptueel over denk, zou het in toenemende mate duidelijk zijn dat de enige manier waarop je de textuur van denken zou veranderen zou zijn via een transformatie van je denkgeest. Je krijgt dat op geen enkele andere manier voor elkaar. Het maakt geen enkel verschil hoeveel gedachten je samen zou zijn. Jezus heeft een paar zinnen in de Cursus dat zegt: “Niveau’s communiceren niet.” Hij heeft niveau’s van bewustzijn toegelaten. Nou en? Het enige bewustzijnsniveau dat er ooit zou kunnen zijn is het bewustzijnsniveau waarin jij je op dit moment bevindt.

Door de fabricage, door de associatie van ideeën binnenin jou, bedenk je letterlijk tijd. Het lijdt geen enkele twijfel dat je dat doet. Is dat niet ongelofelijk? Je kunt heel duidelijjk zien dat je dat kunt. Tijd bevindt zich alleen in jouw denkgeest, individueel, in associatieve gedachten. Wat ik onderwijjs is dat ik dat beeld kan nemen en het samen kan brengen in een hogere graad van textuur-associatie – een breder bereik van ruimte binnen het hele kader van ruimte/tijd gedachte. Ja! Ik vertel je dat jouw denkgeest hiertoe in staat is. Hoe zou hij dat niet zijn? Hij doet het de hele tijd, maar hij doet het alleen voor het moment dat hij de volgtijdelijkheid van zijn associaties van ideeën brengt in het enkelvoudige kader.

In de Cursus zegt Jezus dat als je een afstand bewaart tussen je verleden en je toekomst in continue opeenvolgende gedachten, je echt niets (niet iets) bent. Natuurlijk. Je kunt heel duidelijk zien dat als je slechts gedachte bent, en die gedachte verdwenen is, je hem blijft vervangen door een volgende gedachte, en dat je die opeen laat volgen binnen een kader van je associatieve herinneringen met jezelf. Dit is the I Ching. Dit is wat jullie noemen de Akasha Kroniek – jouw genetische associatie met waarschijnlijkheid – aangezien je ergens zit binnen het hele raamwerk van ruimte/tijd. Wat een vreemd ding om te doen. In feite neem je – jij, individueel – deze ideeën die zich in jouw denkgeest bevinden, construeer je, letterlijk, een realiteit in associatie met de vorm, en geef je die betekenis! Mijn hele onderwijs vanuit een new bereik van bewustzijn – dit is opnieuw meester Jezus – is dat ik je moet vertellen dat ze geen betekenis heeft – niet omdat ze voor jou geen betekenis heeft – in feite vestigt ze jouw betekenis – maar omdat ze niet werkelijk is. Zie je? Ze is eenvoudig verdwenen. Ze is weggegaan. Hoe vaak je dat ook binnen het kader van jouw vorige associatie zou opbrengen, als je je het herinnert en het is verdwenen, dan leeft je eenvoudig binnen dat kader van associatie. Ik vertel je dat je je verleden kunt veranderen door van gedachten te veranderen. Als je je verleden verandert, door je te herinneren, zul je je toekomst veranderen. Dit moet binnen je denkgeest worden gedaan, nietwaar? Heeft iedereen dit? Je hoeft dit niet in een religieuze zin te gebruiken; ik zou heel graag het religieuze woordgebruik wegnemen uit wat ik onderwijs.

Je zult dit niet krijgen van het idee van geest-associatie zonder tijd erbij te betrekken.  De bespottelijkheid dan van een afgescheiden denkgeest binnen een kader van wat lijkt te zijn levensduur die zijn eigen dood construeert, zul je geestig vinden. Dat zou met inbegrip zijn van de aarde – dat omvat een miljoen jaar. Luister: Als wij het weefsel van tijd gaan veranderen – wat we in feite doen is de afstand veranderen tussen het begin en het einde ervan. We nemen eenvoudig alle gedachten die in associatie waren met alle tijd en knijpen die samen. Om ze in perceptuele denkgeest samen te knijpen moet je de essentie of de kwaliteit van je denken veranderen. Hebben jullie dat? Het enige wat ik werkelijk onderwijs is om dat te doen. Er zal een punt in je denkgeest zijn waar via de accumulatie van hoeveelheid, wat niets anders is dan het volmaakte voornemen – als je werkelijk doelbewust wordt – deze transformatie te bewerkstelligen, de hoeveelheid tijd is opgehoopt tot het punt waar de textuur of de kwaliteit van de tijd daadwerkelijk shifts.

 De primitieve mens was zich hier trouwens zeer wel bewust van. De primitieve mens stelde een Sabbat in. Hij was zich er absoluut van bewust dat op een dag in de week de kwaliteit van tijd anders was. Waarom? Omdat hij op die dag letterlijk niets menselijks zou doen. Dit zijn de leringen die zijn neergekomen op de Blauwe Wetten (zondagswetten) en alle andere dingen waar je je niet aan houdt. Hij wist dat hij functioneerde binnen een kader van tijd en hij wist ook dat God op de zevende dag rustte. Julie horen dit een beetje. Er was daadwerkelijk een verschil in de kwaliteit van de tijd. De oude Quakers die zeven uur lang in de kerk samenkwamen waren zich hiervan bewust. Dit is nu verloren gegaan. We zijn meer gemechaniseerd geworden. Maar het idee dat je zeven uur lang in erediensten samen kon komen in een overeenstemming van associatieve gedachte bracht ruimte/tijd letterlijk samen. Het is precies hetzelfde als het Jaar van Jubilee, wanneer de Joodse kalender zei: “Elke 100 jaar nemen we alle gedachten die we gehad hebben, all bezittingen die we hebben, alle zogenaamde boerderijen, all het graan. We gooien het allemaal terug in de hopper en we beginnen opnieuw.”Dit is precies hetzelfde idee als een keer per week naar de kerk gaan.

Verlichting

 

Inhoudsopgave

Voorwoord
De initiatie
Het mechanisme van het wonder
– Bellen
Zwarte gaten: tijd en eeuwigheid
– Een meesters academie
– Mevrouw Brown, Red Rock en Rover
– Droom een lichte droom
– Vrijmetselarij
– Wees mijn valentijn
– De heldere lichten zijn de Hemel
Geloof, graancirkels en hoofdstuk 17
– Christelijke verlichting

Chat openen
1
Schrijf hier je bericht of vraag
Hallo, wat kan ik voor je doen?