Ik ken jou heel goed

Hier hebben we een gewijde tijd die een proces is van herinneren wie jij bent. Om er iets af te halen is onzin. Het is echt. Je kunt met dit proces te weten komen dat dit niet waar is. Het is de enige methode waardoor je daarin zult slagen. Je moet uiteindelijk te weten komen dat de aarde niet waar is, door welke methode dan ook. Jouw transformatie zal op geen enkele andere manier tot stand worden gebracht. Dat is heel fundamenteel. Dat is het fundamentele onderricht van alle religies en filosofieën. Maar het is desondanks transformatief en zal niet via het intellect tot stand worden gebracht. Wat jouw kleine bewustzijn betreft, je bent niet in staat in te zien dat je een illusie bent. En daarin ligt het dilemma.

Zelf-identificatie is ongelofelijk – de zonde van het verlaten van het Paradijs, het dilemma van het moeten tellen van de dieren en ze namen te geven. Dat is absurd. Dieren hebben allemaal één naam. Alles is uiteindelijk één ding. Of het is niets. Het zou het vrij moeilijk vallen om niets te zijn.

Je kunt bepaalde energien voelen stromen wanneer je probeert te duiden wij zij zijn; je denkgeest zegt: “Ck-ku, ch-ku, ch-ku. Wie is dat? Wie ben ik? Waarom zijn wij hier?” Poeeeh. Het is allemaal troep. We weten wie jij bent. Je kunt ons niet voor de gek houden.

Iedereen heeft een geheim. Jij denkt werkelijk dat je gescheiden van jezelf, zoals aangeduid in je ego, er geheimen op na houdt voor andere mensen. Dat is absurd. Iedereen heeft dezelfde geheimen. Iedereen is uiteindelijk bang voor hetzelfde. Waarom zou je er anders geheimen op na houden? Geheimen worden altijd gehouden vanwege angst. Als je bang bent, kun je niet liefhebben. Als je niet kunt liefhebben, kun je niet leven. Als je niet liefhebt, sterf je. Daarom sterf je, omdat je niet kunt liefhebben. Je bent bang. Dus houd je al die geheimen vanbinnen – vies, schuldig, verslaafd, allerlei soorten dingen, dingen die je je beste vriend niet zou vertellen, dingen die je niet aan jezelf toegeeft. Het laat je je corrupt voelen, want je bént corrupt, omdat je niet waar bent. Toen je deze wereld inkwam wist je dat vrij goed, maar je werd onderwezen dat dat niet zo is – dat je inderdaad een identiteit hebt en je voedt die en ontwikkelt die in dualiteit. En je kijkt buiten jezelf en verdedigt jezelf tegen niet bestaande krachten.

Je vestigt letterlijk de illusie van het zelf. Het is niet waar. Hoor dit waar je maar wil. Er is niet zo iets als gescheiden persoonlijkheden. Dat is absurd. Denk jij dat er vier miljaard entiteiten zijn op deze modderbal, de aarde? Kom op. En ze marcheren voorbij en ze sterven en ze worden vermoord. En 40.000 van hen stierven vanacht van de honger. Geen wonder dat je je schuldig voelt. Hoe ga je daarmee om? We blijven daarbij terugkomen. Je verdedigt jezelf – en weg met iedereen anders! “Nou, ik kan daar niets aan doen.” Geen wonder dat je in de hel bent. Tsjonge, dat is vreselijk. Dat is verschrikkelijk!

Jij bent bereid verantwoordelijkheid te nemen voor sommige dingen, maar niet voor alles. Er is geen gerechtigheid op aarde. Je probeert die te vestigen door jezelf te identificeren en dan van jezelf af te projecteren wat je denkt dat de waarheid is. Je hebt geen gelijk. Je hebt het mis. Het is niet waar. De waarheid kan niet buiten jou zijn. De waarheid kan alleen jij zijn. Het spijt me. Een idee verlaat nooit zijn bron. Zoals je denkt dat je bent, ben je.

In kwantum is alles in het universum uiteindelijk totaal subjectief omdat er maar één ding is. Zie je? En jij bent het! Je kunt jezelf verkeerd waarnemen zoals geduid met deze bewustzijnssnelheid, maar ik verzeker je dat wanneer je je niveau van bewustzijn ontwaakt, je anders zult waarnemen. Je slaapt. Je droomt. Dit is niet werkelijk.

Wordt wakker! Wordt wakker, iedereen! Ik verstoor je droom.

Je moddert door en zegt tegen jezelf: “Er moet hier iets mis mee zijn. Ik begrijp het niet, maar het lijkt niet oké.”

De behoefte om zelf-identiteit te behouden is uitzonderlijk intens in jou, want als je die laat gaan, zul je sterven. Of je zult transformeren. Eerst zul je sterven en dan zul je transformeren. Je hebt er behoefte aan zelfheid te behouden die je vasthoudt in dit stadium van bewustzijn. Je projecteert vanuit jezelf en gelooft dat er krachten zijn die jou moeilijkheden geven – dat er kwade dingen buiten jou zijn. Je hebt ze verzonnen. Er is niets buiten jou.

In het proces van te weten komen wie je bent zul je op verschillende niveau’s dingen waarnemen zoals helderziendheid, en andere verschijningen zullen zich voordoen en je zegt: “Oh, mijn hemel.” Er zullen zich wonderen aan je voordoen, en je zegt: “Oh, kijk hier eens.” Ze zijn allemaal waar. Je bevindt je in een ontwakingsproces en het is de enige reden dat je hier bent. Je bent hier voor geen enkel ander doel.

In waarheid, als je waarde geeft in dualiteit kun je niet ontwaken omdat je vasthoudt aan zelf. Je hebt een identiteit gevestigd en je houdt eraan vast. Alle inspanningen van transformatie in godsdienst onderwijzen onthechting, want tenzij je onthechting onderwijst, kun je niet ontwaken. Je moet jezelf onttrekken.

“Nou, dat is makkelijk voor jou om te zeggen, maar hoe doe ik dat? Ik moet hier toch functioneren. Immers, ik heb verantwoordelijkheden. Ik werk hier. Dit ben ik. Dit is werkelijk. Ik moet er op uit gaan en deze dingen najagen.” Anders… wat? Anders zul je sterven.

Je bent hier op de planeet omdat je denkt dat er zo iets als de dood. Luister naar me. Je kunt niet dood gaan! Het enige dat kan sterven is je eigen zelf-identificatie, en die is sowieso niet werkelijk. Er is niet zo iets als gescheiden persoonlijkheid. Het spijt me, maar er is niet zo iets. Je kunt aan jezelf vasthouden zolang je daarvoor kiest en gaan naar de wormen en je neus er af laten rottenn. Dat zal hij doen. Maar je verstopt je daarvoor. Je zegt: “Ik wil daar niet naar kijken.” We stoppen oude dames in het bejaardenhuis en laten ze verrotten – onze eigen ouders. We zullen al die dingen doen, maar we zullen niet erkennen dat we zullen sterven. Natuurlijk ga je dood. Het loon van je zonde is de dood.

De enige mogelijke zonde waarin jij je vanuit een religieus stanpunt kunt bevinden, de enige mogelijke zonde die je kunt hebben, is afscheiding – denken dat jij jij bent. Er is niet zoiets als zonde.

Je bevindt je in een proces van ontwaken. Over de manier waarop dat uiteindelijk gebeurt heb jij werkelijk geen controle. Luister. Jij hebt over niets op aarde controle. Niets! De werkelijkheid is daar; jij bent hier. Hoe meer je dat te weten komt, des te sneller zal je cellulaire reactie zijn met betrekking tot je ontwaken.

Wie erft de aarde? Christen, wie erft de aarde? De zachtmoedigen. Jij bent niet zachtmoedig. Wie ziet het koninkrijk der Hemelen? De armen van geest. Jij bent niet arm van geest. Jij keert niet de andere wang toe. Dit zijn gewoon gewone, normale dingen, de zaligsprekingen. Als je dat deed, zou je hier niet zijn. Klinkt dat religieus? Dat is het. Re-ligieus, terugkomen om de waarheid te kennen, her-kennen, terug-keren naar wie jij werkelijk bent. Je doet die dingen niet. Het is absurd. Jij weerstaat het kwade elke minuut, het kwade dat buiten je is dat jij hebt aangeduid als iets waaraan je deelneemt, en waartegen je jezelf beschermt. Zodra je ophoudt het kwade te weerstaan, zul je niet op de aarde zijn. Hoe kan je het veel eenvoudiger zeggen?

Het proces van opgeven is een proces, en elke keer dat je het waarlijk doet zullen de energieën cellulair antwoorden, fysiek. Wij onderwijzen hier fysiek ontwaken omdat het ontwaken fysiek is. Dat is een nieuwe gedachte, nietwaar? Het is niet een nieuwe gedachte. Hij is zo oud als de mens. De opstanding was fysiek! Die was niet iets wat iemand verzonnen had. Hij was dood en Hij kwam terug en herrees! Natuurlijk!

Het ontwaken gebeurt niet daarbuiten. Ze gebeurt hier, in jou. Jij bent jij, in je lichaam. Of ze gebeurt nergens, en er is niets en dit is chaos en heeft geen doel en jij bent hier voor geen enkele reden. Er zijn een hoop mensen die, voor het ontwakingsproces, tot de conclusie komen dat zij hier voor geen doel zijn – en zij hebben gelijk, want zij hebben buiten zichzelf gekeken naar alle redenen om henzelf te rechtvaardigen, en zij falen altijd omdat alles hier verandert in stof en niet werkelijk is. Punt. Alles wat niet voor altijd is, is niet werkelijk.

Er is een heel universum, duizenden en miljarden sterren daarbuiten, die op jou wachten. Jij beperkt jezelf door waarneming. Het enige dat ooit, ooit, ooit slecht zou kunnen zijn, is beperking. Je hebt een te kleine voorstelling van jezelf.

Helpt het me je te vertellen dat jij de Zoo van God bent? Ik zal het met je proberen. Jij bent God! Goed. Dat moet je wel zijn. Nou, je kunt dat verstandelijk tegen me zeggen. Ik begrijp dat. Wanneer je te weten komt dat dat waar is, zul je geslaagd zijn. Het proces te weten te komen dat dat waar is is een proces van het veranderen van je energie reacties. Het is iets van moment tot moment, want uiteindelijk is er geen ruimtetijd. Wat ik daarmee bedoel is dat het éénding is te onderwijzen dat “De Vader en ik zijn één.” Je weet dat duidelijk niet. Ik zeg je dat het waar is – dat je alles kunt, dat je alle macht hebt in het universum, dat je alles kunt doen wat je maar verkiest, dat je het universum beheerst, dat je hiervandaan kunt verdwijnen en nooit terug te keren. Uiteindelijk geloof je dat niet in jezelf. Op dit punt kun je dat niet. Het schijnt alsof je dat wel kunt.

“Ik weet dat jij dat makkelijk kunt zeggen, maar ik geloof het niet.” Je zegt dat je het gelooft, maar dat doe je niet, want wanneer je eindelijk door je eigen vergeving de waarheid te weten komt, zul je energieën veroorzaken die zich van jou uitbreiden om in te zien dat jij en ik dezelfde zijn. Zolang je mij in dualiteit houdt, bevindt je je in mislukking. Natuurlijk. Je participeert in de illusie.

Als ik naar je kijk en zeg: “Ik hou van jou. Ik weet dat jij mij bent” zal ik de waarheid van mijzelf van mij uit uitbreiden. En jij kunt het soms zien. Nu, je kunt daar mee omgaan zoals je maar wilt. Je kunt zeggen: “Wie is deze geestige kerel die daar staat?” Het maakt mij absoluut niets uit. Dat is een beetje moeilijk.

Het heb een grote voor je: Uiteindelijk, aangezien alle bewustzijn één is,  is alle verzoening individueel en persoonlijk en heeft absoluut niets te maken met wat jij buiten jezelf hebt gevestigd. 

Hoe kan de wereld worden gered? Hoe kan deze chaos die hier schijnt te zijn – de dood, verhongering, moord waaraan je deelneemt – hoe kan die worden gered? Kan die worden gered door een bordje te dragen waarop staat: “Laten we geen bommen op mensen laat vallen.”? Nee. Uiteindelijk niet. Doe dat als je wilt. Kan de wereld woren gered door antwoorden te vinden voor alle ziektes die zich in het lichaam bevinden, door samen te leven in harmonie? Nee. Ze kan niet op die manier worden gered. Het spijt me. De fout van de aarde is de aarde. De fout van de aarde is wat jij ervan gemaakt hebt in jouw waarneming.

Wil je haar verandern? Verander jezelf! Niet op enige andere manier. Ben je liefdevol, delend, zorgzaam? Doe je de dingen die de wereld je zegt te doen? Nee, dat doe je niet. In plaats daarvan zeg je: “Nou, als hij het doet, dan doe ik het.” Dat werkt niet. Alle relaties falen. Het werkt niet tenzij je 100% geeft. Als je 100% geeft, heb je geen relaties. Het enige wat je hebt is liefde. Je hebt geen relatie; je hebt een waarheid.

Deze grappig uitziende kerel en ik zijn dezelfde. Ik weet heel goed dat hij goddelijk is. Hij weet het niet. Het maakt geen enkel verschil of hij het weet, zolang als ik weet dat hij dat is. Hoe ben ik te weten gekomen dat hij goddelijk is? Ik was vergeven.

Je kunt jezelf niet vergeven. Uiteindelijk moet je zeggen: “Ik kan dit niet meer doen. Help me.” 

“Oh, big deal. Dat is bidden. Klinkt mij als bidden toe.” Dat is het inderdaad. Wat denk je dat het is? Is het religieus? Ik weet het niet. Krijg je dat in de kerk? Ik weet het niet.

Je krijgt een cellulaire reactie in je energie door karma, door cellulaire herinneringen die in jou zijn. Alles dat zich ooit heeft voorgedaan op deze planeet in ruimtetijd ligt genetisch besloten in jouw systeem. Ik garandeer je absoluut dat dat zo is. En ik bedoel niet reïncarnatie, ik bedoel alles. Je hebt 64 elementen van de genetische code in je, wat de I Ching is. Zelfs de helix is hetzelfde. Zelfse het symbool van de genetische code is dezelfde als de I Ching. I Ching is potentialiteit. I Ching is Heilige Geest. I Ching is de afstand tussen essentie, wat God is, en manifestatie, wat jij bent in corruptie, duisternis. Hier is het: Potentialiteit. Dat is alles wat er maar enigzins mogelijk zou kunnen gebeuren. Geen ruimtetijd. Weefsel van bewustzijn. Het is allemaal in jou. Het ligt verborgen in jouw innerlijke delen. Het nieuwe convenant. Nieuwe deal. Niet op een tablet waarop staat: “Gij zult niet…” Dat is het Abraham convenant.

Volmaak jezelf en je zult volmaakt zijn met alles.

“Dat klinkt als christendom.”

Dat is het ook. Wat zou het ander zijn? 

“Dat klinkt als buddhisme.”

Dat is het ook. 

“Dat klinkt als alles wat ik ooit gehoord heb.”

Dat is het ook, domoor!

Omdat je je in dualiteit bevindt denk je op een gebroken manier. Je duidt dingen aan als afgescheiden van jou. Jij denkt dat dit een kopje is. Dat is prima als je die op dit niveau gaat gebruiken. Het volgende wat je doet is haar op de een of andere manier als niet volmaakt te beoordelen omdat er een ander kopje is dat een andere kleur heeft. “Dit kopje is mooier dan dit kopje.” Dat is absurd. Bij welke definitie is het mooier? Wat beoordeel je? Wie ben jij? Hou zou je deze kopjes ook maar enigzins kunnen beoordelen wanneer je niet weett wie je bent? En ik verzeker je dat je niet weet wie je bent, want als je wist wie je bent zou je geen kopjes hoeven te oordelen, want er zou niets zijn om ze tegen te oordelen. Zie je? Alles is volmaakt tot zichzelf. Dit kopje is absoluut volmaakt. Ik kan het zien. Ik zie de cellen in dit kopje bewegen. Het is cylindrisch gevormd. Er zit een oortje aan. Het ziet in dat het volmaakt is. Het weet wat het is. Het weet niet dat het dat weet. Jij weet dat. En dat maakt jou anders in bewustzijn. Jij bent je bewust dat je bewust bent.

Is dit kopje volmaakt? Natuurlijk! Dit kopje is de Heilige Graal. Dit kopje is waar jij je hele leven naar gezocht hebt, hier, dat verzeker ik je. Ik garandeer je dat het dat is. Dit kopje is alles wat jij maar wilt zijn. Lijkt dat simpel?

In plaats daarvan keer jij naar binnen en probeer je in je dualiteit dingen te oordelen. “Zij is beter dan hij.” “Dit is beter dan dat.” “Dat is beter dan dat.” “Ze zouden hem moeten opsluiten en dat met hem doen.” Het is absurd! De hele wereld gaat en staat voor een rechter. En hij zegt: “Nou, ik denk dat het zo is.” En de ander zegt: “Mijn mening is dat het zo is.” Iedereen oordeelt alles, met inbegrip van God. Ze hebben een mening over God. Dat is belachelijk. God is niet een mening. Hij is een ervaring! Daarom heeft God geen naam. Hoe zou God een naam kunnen hebben? Als je hem een naam zou kunnen geven, wie ben jij dan? Ben jij gescheiden van Hem? Nee! Jij bent alle bewustzijn.

“Dat kun jij makkelijk zeggen, maar in de tussentijd moet ik met mijn leven omgaan. Ik moet erop uit gaan en dit doen?” Waarom? “Nou, ik moet zorgen voor mijn…” Wat? “Nou, ik heb een condominium flat waar ik kan intrekken wanneer ik met pensioen ga todat ik…” Wat? Tot je wat? Doodgaat! De aarde is een doodsplaneet. Het begrip van dualiteit is per definitie de dood. Als jij gelooft dat jij jij bent, zul je sterven. Dus je deelt en beklaagt Thanatos – de dood – met andere eenheden. De grap is dat er geen dood is. Je brengt deze pijn toe, het is ongelofelijk, en je doet het allemaal jezelf aan. Zie je? Er is niemand buiten je die je schade doet. Je bent absoluut onkwetsbaar. Niets kan je kwetsen! Het is jouw weerstand ertegen die de pijn in deze illusie veroorzaakt.

“O, dat klinkt als echt fundamenteel christendom.”

Dat is het ook. Weersta het kwade niet. In je zwakte ligt je sterkte. Totale onschuld is totale kracht. Eerste gedachte is al-machtig zoals van jou uitgebreid. Sluwheid zal nooit baten omdat het tweeledig is. Dat is nogal eenvoudig.

“Dat is te simpel. Ik kan dat niet geloven. Er moet meer aan de hand zijn dan dat.”

Weet je waar het uiteindelijk op neerkomt, wat te moeilijk voor jou is? Planeet aarde? Het gaat er niet om of de planeet goed is of slecht, het is simpelweg dat hij niet werkelijk is. Ik onderwijs dat jij, via een transformatief proces, die waarheid met mij kunt delen. Of je zou hier niet zijn. Niets is per ongeluk, en niets kan gebeuren dat niet al gebeurd is. Natuurlijk. Onthoud, ik spreek in de verleden tijd tegen je.

Zijn er hiërarchieën van bewustzijn die ofwel lateraal zijn of ons met diverse snelheden overstijgen? Zeker. Een Cursus in Wonderen is op een andere niveau van bewustzijn geschreven. Een rondtrekkende verkoper, leken minister, Edgar Cayce, was een scribent. Zodra hij uit zijn slaap kwam of zijn trance, wist hij niet meer waar hij over sprak. Ik onderwijs dat jij kunt integreren in plaats van een scribent zijn. Er zijn hier geen scribenten. Het volgende niveau na scriben is integratie, of christusontwikkeling – avatarisme. Een scribent als een eenheid – en we schrijven inderdaad automatisch – in werkelijkheid, waaraan jij denkt als intuitie, of eerste gedachte, is een schrijfproces waarin je deelneemt op een ander bewustzijnsniveau. Het is “eerste gedachte slaagt.” Het is te weten komen dat er geen mislukking. Je kunt onmogelijk falen. Edgar Cayce gebruikte wat je enig astralisme zou kunnen noemen, dat wil zeggen, bemiddeling in dualiteit om genezing te doen of te veroorzaken, hetgeen de illusie en on-waarheid bestendigt. Het maakt geen enkel verschil, maar het is ok.

Er is sowieso niet zoiets als gescheiden persoonlijkheden. En dat is de moeilijkheid. Je houdt jezelf in de illusie door geloof in een akashisch record. Het is niet waar. Het is alleen in waar in provincialisme. Natuurlijk is er een dossier van alles wat er ooit op aarde is gebeurd, maar de aarde – kosmische tijd – is hier pas vijf dagen. Ik bedoel de hele planeet. De mens is hier slechts pas vijf minuten. En jullie levens, de levens die jullie willen identificeren, zijn als dit: Snap! Snap! Snap! Snap! Snap! Snap! Snap! Dit is het leven dat je zojuist hebt geleefd. Snap! Die daar.

Het proces is transformatief en je komt het te weten door een proces van ‘opgeven.’ Het lijkt alsof er een pad is dat je bewandelt om dit te vinden, dat je het kunt zoeken. In waarheid is dat er niet. In waarheid kun je het alleen nu doen. Als je dat te weten komt zul je beginnen je niet in ruimtetijd te identificeren. Het vasthouden aan entiteit wordt veroorzaakt door het geloof dat je vanmorgen daadwerkelijk bent opgestaan en dat wanneer je hier weggaat je ergens heen zult gaan. Dat is niet waar. Daar zit geen waarheid in. Je hebt een zelf-identiteit gebouwd op herkenning van voorbije herinneringen. De hersenen zijn eenvoudig een kleine afdruk, zoals een facsimile, en je herinnert je dingen en je neemt ze vervolgens en projecteert ze daar. Er zit geen waarheid in. Het is niet zo! Het is niet waar!

Je komt dat te weten wanneer je energieën in je verhoogt en tot de waarheid komt. Het is een heel vriendelijk proces; dat kan het zijn. Het wordt in sommige tradities, zoals in yoga, onderwezen dat het Kundalini is – dat er een yoga proces is. En dat is waar. Er is uiteindelijk geen verschil in een mystieke ervaring, als je het als mystiek wilt classificeren. Er is uiteindelijk geen verschil tussen zuster Theresa en iedere andere methode die je zou gebruiken om je